Þá er maður kominn á klakann! Ég verð að segja eins og er að mig
langaði ekkert að koma heim. Það var svo gaman úti í Svíþjóð og mér
leið svo vel þarna að mig langaði að vera lengur. En það er allt í
lagi að koma heim. Ég veit ég á eftir að fara aftur til
Stokkhólms og kannski vera þar í lengri tíma. Hver veit?

Eins og ég segi þá skemmti ég mér mjög vel úti. Kynntist
skemmtilegu fólki og lærði margt og mikið. Ég var reyndar ekki
mikið fyrir það að sitja inn og læra á kvöldin. Var meira úti og
kynnast krökkunum og lífinu í Stokkhólmi. Síðustu þrjá
dagana skoðaði ég borgina og verslaði. Ég
tók ástfóstur við H&M og verslaði næstum öll fötin
mín þar. Verslaði samt ekki mikið. Þessa
daga fór ég m.a. á tvö söfn og var annað þeirra
mjög skrýtið. Það bar heitið Moderna museet og var með alskonar
listdóti, ef list má kalla. Allavega ef sumt af þessu var
list, þá skil ég ekki list! Fór einnig í svona háan turn
þar sem maður hefur gott útsýni yfir borgina. Það var
æðislegt! Ég get ekki sagt að ég hafi fengið mikinn lit úti
enda fór ég ofurvarlega í sólinni. Ég er auðvitað ofurhvít eftir
veturinn og svo hef ég slæma reynslu af sólbruna. Dagarnir í gær og
fyrradag hafa bætt úr brúnkuleysi mínu. Komin með slá slikju 
Ég er bara aldeilis sátt með veðrið hérna á klakanum síðustu
þrjá daga
Heyrði að fólk væri að bölva þessu veðri á meðan ég
var úti. Það getur ekki kvartað núna.
Síðustu helgi skellti ég mér í Þórsmörk. Við fórum nokkur
saman og þetta var svona „surprise“ ferð. Ásdís
tvibbalingur er nefninlega að vinna þar og hún hafði ekki
hugmynd um að við værum að koma. Ég hef ekki séð hana síðan í
byrjun júní þannig að það voru aldeilis fagnaðarfundir þegar við
hittumst
Viðbrögðin hennar þegar hún sá mig, Tryggva
og Boggu voru mögnuð. Henni brá, hún var skelkuð og undrandi,
hrærð og glöð. Svipur sem ég gleymi aldrei
Þetta var hin fínasta
ferð og sem betur fer fengum við húsaskjól innandyra því það var
mígandi rigning allan laugardaginn. Leiðin í
Þórsmörk var aldeilis skemmtileg. Okkur var hent út á
Hvolsvelli því einhverjir læknar og lið þurftu að komast sem fyrst
út af Laugarvegshlaupinu. Við lentum í rútu með Njáluleiðsögn. Það
var athyglisvert að því leyti að svo virtist sem konan hafi
ekki lesið Njálu og enskan sem konan talaði var hrikaleg. Maður
átti stundum erfitt með að skilja greyið konuna. En við lágum í
krampa þegar hún sagði branadara sem var svo lélegur að það var
skelfilegt. Vorkenndi ferðamönnunum sem voru í rútunni. Við þurftum
svo að bíða í einhvern tíma eftir að önnur rúta kæmi að ferja okkur
yfir ána. Það tók okkur sem sagt 5 tíma að komast þangað sem
venjulega tekur 3 tíma.
Byrjaði að vinna síðasta föstudag. Verð að vinna út sumarið en
ég á frí allar helgar sem er bara gott mál
Vá....sumarið er að
verða búið 
Ég er að vinna í því að koma myndum inn frá bæði Svíþjóð og
Þórsmörk. Verður vonandi komið í vikunni 
Hafið það gott um helgina